Γιατί οι ντοματούλες μου δεν ανθίζουν; | 3.Το πότισμα

Γιατί οι ντομάτες δεν ανθίζουν; Το πότισμα

Από τις εργασίες περιποίησης της ντομάτας το πότισμα είναι μια από τις πιο σημαντικές και γενικότερα απλές τεχνικές φροντίδας του φυτού. Είναι πολύ απλή, αλλά έχει και κάποια μυστικά που μπορεί να σας δυσκολέψουν και να την κάνουν πολύπλοκη, με αποτέλεσμα να πελαγοδρομήσετε λίγο. Για παράδειγμα το πότισμα, ναι μεν, καλύπτει τις ανάγκες του φυτού σε νερό, αλλά μπορεί και να αυξήσει πολύ την υγρασία στο έδαφος με αποτέλεσμα το φυτό να αρρωστήσει.

Γιατί οι ντομάτες δεν ανθίζουν; Φταίει το πότισμα;

Έτσι βλέπουμε πως ενώ το πότισμα είναι απλή πρακτική, μπορεί να γίνει δύσκολη όταν δεν τηρείται η ισορροπία. Το πότισμα, όπως και οι άλλες τεχνικές περιποίησης των φυτών χρειάζονται και ισορροπία. Ανισορροπία στις τεχνικές αυτές και συγκεκριμένα στην ποσότητα νερού θα προκαλέσει, όπως είπαμε και παραπάνω προβλήματα στην ομαλή λειτουργία του φυτού.

Το νερό και σε προέκταση το πότισμα στην καλλιέργεια της ντομάτας προσφέρει τα εξής οφέλη. Προωθεί την φυτοϋγεία, την άνθιση της ντομάτας και την καρπόδεση. Περιττό να πούμε πως το μη ισορροπημένο πότισμα θα προκαλέσει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, όπως αναφέραμε και πιο πάνω.

Η ντομάτα λόγω της προέλευσης της από το Μεξικό, έχει βαθιές ρίζες. Αυτό σημαίνει πως χρειάζεται σχολαστικό πότισμα, ώστε το νερό να φτάσει στις μικρές ριζούλες που βρίσκονται στη βάση του ριζικού συστήματος. Σε αυτό το σημείο έρχεται η ισορροπία που αναφέραμε παραπάνω. 

Η ντομάτα αναπτύσσει βαθιές ρίζες οι οποίες για να απορροφήσουν το νερό πρέπει να δεχθούν αρκετή ποσότητα νερού. αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να το παρακάνουμε με τη συχνότητα, ειδικά αν το έδαφος δεν στραγγίζει εύκολα. Πολύ νερό στο ριζικό σύστημα της ρίζας σημαίνει πως οι ρίζες δεν θα μπορούν να πάρουν οξυγόνο εύκολα, δηλαδή να αναπνεύσουν και επίσης θα υπάρξει δυσκολία, απορρόφησης θρεπτικών συστατικών.

Έτσι λοιπόν ένα ισορροπημένο πότισμα, όσο αφορά και την ποσότητα νερού, αλλά και τη συχνότητα, με αποτέλεσμα σταθερή υγρασία στο ριζόστρωμα, θα δώσει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα ως προς την ανάπτυξη των ριζών και του φυτού γενικότερα.

Έτσι ποτίζουμε τα φυτά μας σε αραιή βάση, ώστε να προλάβει να μειωθεί η υπερβολική υγρασία και φυσικά με πολύ νερό ώστε να καταφέρει να φτάσει σε βάθος τουλάχιστον 15 εκατοστών.

Το πότισμα πρέπει να γίνεται νωρίς το πρωί, ώστε μέσα στην ημέρα και με τη βοήθεια του ήλιου και της εξάτμισης το περιττό νερό να απορροφηθεί ως ένα σημείο. Επίσης προτιμάμε να μην ποτίζουμε την νύχτα που οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες και το νερό παραμένει αρκετή ώρα στη ρίζα με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κατάλληλες συνθήκες για ανάπτυξη μυκήτων.

Η εδαφοκάλυψη είναι μια καλή καλλιεργητική τεχνική γιατί ισορροπεί την εξάτμιση και δεν αφήνει το φυτό εντελώς εκτεθειμένο στις υψηλές θερμοκρασίες και την έντονη ηλιοφάνεια. Επίσης δεν επιτρέπει στα ζιζάνια να αναπτυχθούν, πράγμα που εξοικονομεί το νερό που θα απορροφούσαν τα ζιζάνια.

Πάντα να εξετάζουμε την κατάσταση που επικρατεί στο έδαφος σε σχέση με την υγρασία. Όταν το έδαφος είναι είναι ξηρό στην επιφάνεια δεν σημαίνει πως το φυτό στερείται νερού. Θα πρέπει να κοιτάμε για υγρασία σε βάθος τουλάχιστον 10 εκατοστών.

Κατά το πότισμα δεν θα πρέπει να βρέχουμε το φυτό στα φύλλα του, σε όποια ώρα της ημέρας ποτίζουμε. Αυτό μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα το μεσημέρι, ή καλές συνθήκες για μυκητολογικές προσβολές το απόγευμα. Επίσης το νερό στα φύλλα καταπονεί το φυτό.

Με λίγα λόγια οι ιδανικές συνθήκες για την ντομάτα είναι ζέστη την ημέρα (όχι 40 βαθμούς), αρκετό νερό (όσο γίνεται αραιότερα) και "κρύο" την νύχτα (7 βαθμούς διαφορά σε σχέση με τη θερμοκρασία της ημέρας). Επίσης η ντομάτα προτιμά περισσότερο αμμώδη εδάφη και λιγότερο πιο συνεκτικά εδάφη. Από εκεί και πέρα, όσο πιο πολύ φύλλωμα έχει το φυτό τόσο περισσότερο νερό χρειάζεται, αλλά και το αντίστροφο. Μικρότερο φυτό, λιγότερο νερό.