Σημεία στίξης | Τα «εισαγωγικά» και τα "διπλά εισαγωγικά": Τι είναι και πότε τα χρησιμοποιούμε; | Επεισόδιο 7

Πότε βάζουμε εισαγωγικά;

Όταν γράφετε μια πρόταση, δυσκολεύεστε να αποφασίσετε αν θα βάλετε εισαγωγικά ή όχι; Η χρήση τους σαν φαίνεται κάπως περίπλοκη και τελικά βάζετε εισαγωγικά «διαισθητικά», ή όπως λέμε «με το μάτι»; Δεν είστε οι μόνοι. Τα σημεία στίξης και ειδικότερα τα εισαγωγικά, όσο αφορά τη χρήση τους μπορεί να γίνει μια απαιτητική διαδικασία. Σε αυτό το άρθρο των greenklish books (και άρθρα) θα μιλήσουμε για τα εισαγωγικά («»), τα διπλά εισαγωγικά ("") και πότε αλλά και πώς χρησιμοποιούνται στο γραπτό λόγο.

Τα εισαγωγικά («») τα χρησιμοποιούμε για να δείξουμε τι ακριβώς είπε κάποιος, δηλαδή για να παραθέσουμε τα λόγια του, για μια μεταφορική φράση, για μια ειρωνεία, ή ένα σχόλιο, για τίτλους βιβλίων, ταινιών, και γενικότερα έργων, για σπάνιες λέξεις ή ορολογία και για παροιμίες ή γνωμικά.

Αναλυτικότερα, χρησιμοποιούμε εισαγωγικά:

Για να παραθέσουμε λόγια άλλων. Για παράδειγμα, Ο Σωκράτης είπε: «Ένα μόνο ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα».

Για μεταφορική φράση ή χρήση μιας λέξης με διαφορετικό τρόπο από ότι χρησιμοποιείται συνήθως. Για παράδειγμα: Του έκανε τα λόγια του «κέρματα».

Για να δείξουμε ειρωνεία ή  για την παράθεση ενός σχολίου. Για παράδειγμα: «Τα κατάφερες» πάλι, ο τροχονόμος μας έκοψε κλήση!

Για να παραθέσουμε ένα τίτλο. Για παράδειγμα: Έχεις δει την ταινία «Το θωρηκτόν Ποτέμκιν»;

Όταν γράφουμε σπάνιες ή ειδικές λέξεις. Για παράδειγμα: Τα «Σολανώδη» είναι η βοτανική οικογένεια που ανήκει η ντομάτα.

Για παροιμίες και γνωμικά.

Τι είναι τα εισαγωγικά; | Τα σημεία στίξης

Τα εισαγωγικά («») είναι σύμβολα τα οποία χρησιμοποιούμε σε μία γραπτή πρόταση με σκοπό να γίνει πιο εύκολο το νόημα που θέλουμε να περάσουμε. Τα εισαγωγικά ανήκουν στα σημεία στίξης που όλα μαζί δείχνουν πως πρέπει να διαβάζεται ένα κείμενο, που γίνεται διακοπή, για πόσο και τι αίσθημα εκφράζεται σε μία γραπτή πρόταση από εκείνον που τη γράφει (επιτονισμός).

Τα σημεία στίξης στην ελληνική γλώσσα είναι 11 και είναι τα εξής:

Η τελεία (.). Χρησιμοποιείται στο τέλος μιας πρότασης και κάνει μια παύση στον ρυθμό του διαβάσματός μας. Επίσης χρησιμοποιείται σε συντομογραφίες ή σε αριθμούς.

Η άνω τελεία (·) (Χρησιμοποιείται σπάνια και σπανιότερα όταν κάποιος δεν ξέρει που βρίσκεται στο πληκτρολόγιο!). Χωρίζει μια πρόταση σε δύο μέρη που το δεύτερο μέρος εξηγεί πιο αναλυτικά το πρώτο.

Το κόμμα (,). Χρησιμοποιείται για να χωρίσει δύο φράσεις, προτάσεις ή λέξεις που δεν συνδέονται. Επίσης χωρίζει τις κύριες προτάσεις από τις δευτερεύουσες. Κάνει μια μικρότερη παύση στο ρυθμό του διαβάσματος.

Η άνω και κάτω τελεία (:). Μπαίνει όταν προσθέτουμε τα λόγια κάποιου, για μια επεξήγηση ή για απαρίθμηση πραγμάτων.

Το ερωτηματικό (;). Μπαίνει στο τέλος μια πρότασης και δηλώνει ευθεία ερώτηση.

Το θαυμαστικό (!). Μπαίνει μετά από μια λέξη ή πρόταση και εκφράζει έντονο συναίσθημα και έτσι πρέπει να διαβάζεται και η πρόταση. Επίσης χρησιμοποιείται στην κλητική ενός ονόματος ή μιας φράσης.

Η παρένθεση (). Χρησιμοποιείται για να κλείσει μια λέξη, φράση, ή νόημα, ή να δοθούν περισσότερες πληροφορίες.

Τα αποσιωπητικά. (...). Χρησιμοποιούνται για να δείξουν πως κάτι κόβεται ή παραλείπεται. Επίσης για να οδηγήσουν σε μια λέξη ή φράση που θα χρησιμοποιηθεί για έκπληξη.

Η παύλα (-). Χρησιμοποιείται σε ένα διάλογο για να φανεί πως αλλάζει το πρόσωπο.

Το ενωτικό (-). Χρησιμοποιείται στο τέλος μιας γραμμής, για να κόψουμε μια λέξη που δεν χωράει.

Τα εισαγωγικά («»). Όπως αναφέραμε και παραπάνω, χρησιμοποιούνται για να παραθέσουμε τα ακριβή λόγια κάποιου, γνωμικά, ή τίτλους βιβλίων, εφημερίδων, ταινιών κλπ. σε μία πρόταση.

Η διπλή παύλα (--). Χρησιμοποιείται σαν την παρένθεση, αλλά για πιο σημαντική πληροφορία. Η διπλή παύλα στην ουσία είναι η παύλα που χρησιμοποιείται δύο φορές. Η παύλα σαν σύμβολο είναι μεγαλύτερη από το ενωτικό.

Τα διπλά εισαγωγικά ("")

Τα διπλά εισαγωγικά (“”) είναι τα εισαγωγικά που χρησιμοποιούνται στην αγγλική γλώσσα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή εναλλακτικά -αντί για τα εισαγωγικά («»)- ή σε περιπτώσεις που θέλουμε να προσθέσουμε μια φράση ή λέξη εισαγωγικά μέσα σε μια φράση με εισαγωγικά.

Ένας άλλος λόγος είναι όταν το πληκτρολόγιο μας τα βγάζει αυτόματα, οπότε σε αυτή την περίπτωση, αν δεν θέλουμε να τα χρησιμοποιούμε, πληκτρολογούμε: «Ctrl+alt+[» για αριστερό («) και «Ctrl+alt+]» για δεξί (»).

Τα μονά εισαγωγικά ('')

Στα αγγλικά της Αμερικής χρησιμοποιούνται τα διπλά εισαγωγικά, όταν θέλουμε να παραθέσουμε ακριβή λόγια μέσα σε μια φράση με εισαγωγικά, χρησιμοποιούμε τα μονά εισαγωγικά. (''). Στα αγγλικά της Βρετανίας γίνεται ακριβώς το αντίθετο. Για την παράθεση μιας φράσης χρηιμοποιούνται τα μονά εισαγωγικά και για μια φράση ή λέξη μέσα σε μονά εισαγωγικά χρησιμοποιούνται τα διπλά.

Ο επιτονισμός

Θα παρατηρήσατε όταν αναφερθήκαμε στα σημεία στιξής, συμπληρώσαμε σε ορισμένα και τις αλλαγές στο ρυθμό διαβάσματος. Ο αλλαγές αυτές που κάνουμε στο ρυθμό διαβάσματος είναι ο επιτονισμός. Ο επιτονισμός αναφέρεται στον τρόπο που εκφωνείται η ομιλία, όπως σε παύσεις, αυξομειώσεις στην ένταση και σε χρωματισμούς της φωνής.  Στον γραπτό λόγο ο επιτονισμός σημειώνεται στο κείμενο με τη χρήση σημείων στίξης.

Εσείς τι λέτε; Είστε από αυτούς που χρησιμοποιούν τα εισαγωγικά χωρίς να το σκέφτονται παραπάνω ή σας δημιουργούν ερωτήματα, για το αν τα χρησιμοποιείτε όπως πρέπει και γιατί πρέπει να βάζετε τα «κανονικά» εισαγωγικά («») ή τα διπλά ("");

Τα σημεία στίξης και τον επιτονισμό τα αλιεύσαμε από το διαδίκτυο. Από που; Για να δείτε κάντε κλικ εδώ. 

Αυτό το άρθρο είναι μέρος μιας σειράς άρθρων που λέγεται: «Πώς γράφω τον τέλειο τίτλο για ένα άρθρο» και φυσικά δεν βρήκαμε καλύτερο τίτλο για αυτή τη σειρά. Σε αυτή τη σειρά μιλάμε για το όνομα της μελιτζάνας εδώ, για την οικογένεια της ντομάτας εδώ, για τον «μυστικό» τρόπο που καλλιεργούσαν οι Μάγιας εδώ, για «το φαινόμενο του τρίτου δίσκου» και γιατί τα συγκροτήματα αλλάζουν ήχο ή δυσκολεύονται να γράψουν τραγούδια όπως στους δύο πρώτους δίσκους εδώ.

Ακόμα μιλάμε για το αν η λέξη «πληρεί» «πληροί» τις προϋποθέσεις εδώ και πόσο νερό χρειάζεται η ντομάτα εδώ.